Historia Szkoły Podstawowej

Szkoła Podstawowa w Ojrzanowie została ufundowana i zbudowana w 1905 r. przez panią Stefanową Dziewulską, właścicielkę willi Ojrzanów. Budowa trwała od 1902 r. do 1905 r. Plany szkoły zostały opracowane przez Polską Sztukę Stosowaną w Krakowie. Szkoła posiadała 4 oddziały i 3 nauczycieli. Kierowniczka szkoły otrzymywała od pani Dziewulskiej 50 rubli miesięcznie, nauczyciele w zależności od doświadczenia 35-40 rubli. Oprócz tego mieszkanie, kartofle i ogród obrobiony przez dworską służbę.

W 1905 r. do szkoły było zapisanych 204 uczniów z Żelechowa, Ojrzanowa, Zarąb i Kaleni. Jednak uczęszczanie dzieci było różne, uzależnione od pór roku. W zimowych miesiącach uczęszczało 140 dzieci a w miesiącach kiedy odbywały się prace polowe zaledwie 20-30 dzieci. Od dzieci, za naukę, pobierano opłatę roczną w wysokośoi 1 rubla. Płaciła jednak bardzo mała liczba dzieci.

W roku 1913 r. z opłat zebrano 48 rubli, które zostały użyte na materiały piśmienne i pomoce naukowe. Rezultaty nauki były widoczne mimo, że uczęszczanie nie było regularne. 2 uczniów szkoły Ojrzanowskiej, Wacław Gałązka i Antoni Witczak, po jej ukończeniu kształcili się w Seminarium Nauczycielskim w Warszawie. Szkoła jako ośrodek kulturalno-oświatowy wpływała na podniesienie kultury i oświaty mieszkańców. Przy szkole istniała ochronka, kursy wieczorowe, kółko rolnicze i kółko kobiece. Oprócz tego Państwo Dziewulscy zaprowadzili stałą pomoc lekarską, która stała się znacznym czynnikiem kulturalnym.

W 1929 r. zakończył się trwający kilka lat gruntowny remont budynku szkolnego. Założono antenę dla urządzenia audycji radiowych dla dzieci i starszych. W każdą niedzielę i święto od godz. 15.00 do 16.00 odbywały się bezpłatne audycje radiowe. Szkoła prowadziła bardzo ożywioną działalność edukacyjną młodzieży starszej i ludności. Nauka odbywała się 2 razy w tygodniu, w poniedziałki i czwartki od godz. 18.00 do 22.00. Na kursy zapisało się 73 słuchaczy obojga płci.

W styczniu 1930 r. założono Koło Młodzieży, które wyłoniło 2 sekcje: chór mieszany oraz teatr. Teatr amatorski wystawiał sztuki, które cieszyły się wielkim uznaniem lokalnej społeczności. Każde przedstawienie odbywało się w szkole przy szczelnie wypełnionej sali publicznością.

W 1936 r. sejmik powiatowy organizuje w budynku szkolnym przedszkole.

We wrześniu 1939 r. do Ojrzanowa wjeżdżają czołgi niemieckie. Niemcy obierają szkołę jako swoje koszary. Jednak nauka trwa nadal. Władze niemieckie zakazują nauki historii i geografii. Istnieją dokumenty, z których wynika, że około 10 uczniów kontynuuje naukę na tajnych kompletach gimnazjalnych.

Lata wojny zniszczyły szkołę i budynek wymagał gruntownego remontu. Po wojnie szkoła została odbudowana i mogła pomieścić około 350 uczniów.

W 1972 r. w szkole przeprowadzono gruntowny remont. W 1974 r. obok szkoły wybudowano Dom Nauczyciela.

Szkoła w Ojrzanowie wydała wielu uczniów, którzy ukończyli studia, zdobyli tytuły naukowe i zrobili karierę. Na szczególne wyróżnienie zasługują księża: Jan Gołembiowski, Józef Gołębiowski, Jerzy Gołębiewski, Józef Górzyński, ś.p. Jan Kakietek oraz siostry Franciszkanki: Henryka Wójcik i Jadwiga Bogdańska.

Historia szkoły i jej aktywność na rzecz lokalnego środowiska pokazują, jak bardzo ważnym obszarem była działalność kulturalna. Teatr i występy dzieci przyciągały tłumy widzów i odbijały się szerokim echem przez wiele lat w całym miejscowym społeczeństwie.

Szkołę Podstawową w Ojrzanowie do 30 czerwca 2005 r. ukończyło 1479 absolwentów.

Budynek szkolny swój obecny wygląd zawdzięcza inwestycjom przeprowadzonym w ostatnich latach. W wakacje roku 2002 wymieniono całą „stolarkę” (okna i drzwi), wymieniono wszystkie podłogi oraz odnowiono wszystkie pomieszczenia. W wakacje roku 2003 docieplono cały budynek zmieniając przy tym jego elewację.